Wat gebeurt er als de vurige traditie van flamenco samenkomt met elektronische beats, urban culture en de energie van een popconcert? In Carmela laat de Spaanse danseres en choreograaf Carmen Avilés zien dat flamenco zich niet laat vangen in één vorm. Met een explosieve mix van dans, muziek, mode en een uitgesproken visuele stijl creëert ze een eigen universum waarin traditie en vernieuwing elkaar versterken. Met Carmela openen we de allereerste HDF Weekender, waarin we de grenzen van de dans verleggen en het podium geven aan makers die buiten de gebaande paden durven te treden en ons met een frisse blik naar dans laten kijken.
“Flamenco met een rebelse hartslag”
De nieuwe generatie flamenco laat van zich horen
Opgegroeid in Murcia, tussen de dansschool van haar moeder en het voetbalveld met haar vader, ontdekte Avilés al jong haar liefde voor beweging. Haar moeder, zelf flamencodanseres, bracht haar de eerste passen bij. Later studeerde ze dans in Granada en maakte ze deel uit van het gezelschap van de wereldberoemde Joaquín Cortés. Toch vond ze haar eigen artistieke stem juist buiten de gebaande paden. Omdat er in haar jeugd niet altijd muzikanten waren om mee te oefenen, improviseerde ze op alles wat voorhanden was: van rock en rap tot elektronische muziek. Die muzikale nieuwsgierigheid vormt nu de basis van haar werk.
Met Carmela zet Avilés de danser centraal. Niet als begeleiding van de muziek, maar als de drijvende kracht achter de voorstelling. Samen met componist en muzikant Alejandro Estola ontwikkelde ze een bijzonder muzikaal project, waarin haar flamenco samensmelt met de stemmen van een nieuwe generatie Spaanse artiesten, onder wie Ángeles Toledano. De muziek groeide uit tot een gezamenlijk album en vormt het kloppende hart van deze energieke podiumproductie.
Verwacht geen traditionele flamencoavond. Een ensemble van dansers, krachtige elektronische ritmes en opvallende, door urban fashion geïnspireerde kostuums maken van Carmela een zinderende totaalervaring.
De energie van een muziekfestival ontmoet de intimiteit van het theater.
Ritme, beweging en muziek vloeien samen en brengen een aanstekelijke dynamiek teweeg die voelbaar is tot in de zaal. Want ook vanuit je theaterstoel word je meegezogen in de wereld van Carmen Avilés, waar de grens tussen podium en publiek bijna lijkt te verdwijnen.
Voor Avilés draait het daarbij niet alleen om het doorbreken van artistieke grenzen, maar ook om de vrijheid om jezelf te zijn. Na jaren waarin ze zich vergeleek met andere dansers, ontdekte ze dat juist haar eigen achtergrond, invloeden en ervaringen haar bewegingstaal bijzonder maken. Of zoals ze zelf zegt: ‘Het is belangrijker om plezier te hebben dan jezelf voortdurend iets te moeten bewijzen in de dans.’
Met Carmela droomt Carmen Avilés ervan flamenco naar de grote internationale festivals te brengen. Een plek waar het publiek niet alleen kijkt, maar de muziek en beweging ook echt beleeft. Diezelfde ambitie klinkt door in deze voorstelling: flamenco die niet alleen gezien wil worden, maar vooral gevoeld.
